Zeurneus

Gezegend is de pap-gebruiker bij wie de therapie goed aanslaat. Want ik weet dat er ook apneupatiënten zijn die niet aan zo’n apparaat kunnen wennen en daarom op zoek moeten naar een andere remedie die beter bij hen past. Ik hoor echter bij de eerste groep, al wil dat niet zeggen dat er niets te klagen valt. Ik ben van nature heus geen zeurneus. Maar ja, als columnist hoort het wel een beetje bij je taak om niet alleen op zoek te gaan naar groter leed.

Nu moet u weten dat mijn cpap inmiddels zo’n vertrouwd deel van mijn leven uitmaakt, dat ik er bijna niet meer over nadenk. Ik ga naar bed, zet dat masker op en meestal ben ik binnen een paar minuten vertrokken. Niks aan de hand, de volgende ochtend weer fris en fruitig verder. Dat betekent dat ik doorgaans maar één keer per jaar contact heb met mijn leverancier. En dat is natuurlijk kort na oud en nieuw, als de jaarlijkse vervangingsset aangevraagd kan worden. Na 365 nachten zijn de elastiekjes van het masker immers behoorlijk uitgelubberd. Ook de lichte kleurverandering van de neuskussentjes - ondanks dagelijks onderhoud - doen vermoeden dat een inruilbeurt geen overbodige luxe is.

En dan begint de ellende. Want omdat het alweer een jaar geleden is, blijk ik het wachtwoord van mijn persoonlijke inlogpagina weer eens vergeten. Bovendien weet ik niet meer welke van mijn zes e-mailaccounts ik gebruik voor mijn leverancier, zodat een nieuw wachtwoord aanvragen ook in de soep loopt. Ik weet echt wel dat dat allemaal veel handiger kan, met digitale wachtwoordkluizen of desnoods met pen en papier, maar dat vind ik dan weer te veel gedoe. Gelukkig kun je nog altijd gewoon bellen. Met een echt mens zelfs. Die zorgde ervoor dat ik de spullen een dag later al in huis had. Top natuurlijk.

Ik zei echter nog: ‘Ik heb eigenlijk alleen maar een nieuw masker nodig.’ Nee, dat ging niet. Ik moest en zou ook een nieuwe slang. En nieuwe filters. Komt bij dat je standaard niet één, maar drie neusdopjes krijgt. Large, medium en small. Terwijl mijn neus nooit van formaat wisselt. Dus u begrijpt dat ik sinds 2020 een respectabel magazijn met slangen en neusmaskersetjes heb opgebouwd. Er zal wel weer een verdienmodel achter zitten, maar de plastic berg groeit en recyclers gaan steeds vaker failliet, las ik laatst. Ik zoek daarom nog naar nieuwe toepassingsmogelijkheden, dus ik sta open voor suggesties. En mocht u het allemaal overdreven vinden: ik wil best een ongebruikt setje ruilen tegen een zeurneusmasker.

Column uit de maarteditie van het blad Apneu